birseyyahgeziyor.com
*Rot Balans

                 

   Denge ... Yaşam, dünya, insanoğlu, vücudumuz, ilişkilerimiz, doğa ve bilinen-bilinmeyen her ne varsa hepsi bir denge içinde varoluyor. Dengeyi bozduğumuz anda her şey mahfolmaya, yok olmaya, bozulmaya, eksilmeye mahkum. Bunun başka bir alternatifi yok.

   Yaradanın müthiş bir dengesi olduğuna inanıyorum. Benim için o muhteşem güce Tanrı, Allah, yaradan, Rab, doğa, bilim demenin hiç bir sakıncası yok. Ve kelimelerle yüklediğimiz anlamların hepsini de kaldırabileceğini düşünüyorum. Bana özel şahsi inançlarım, yaptıklarım ya da yapmadıklarım ise bana özel, burada değinmek istediğim özellerim değil!

   Her şeyin müthiş bir dengesi var ve hayatımda bu dengeyi gördüğüm zaman, hissettiğimde ya da bir konu üzerinde düşünürken onu bulduğumda, kendimi oturup da yaradanı anlamak için tüm gün doğayı, çiçekleri, böcekleri izleyen Mevlana ve Şems gibi hissediyorum. Kendimi bir tüy kadar hafif ve hem bomboş, hem de evrenin tüm bilgisi ile dopdoluymuş gibi hissediyorum. 

   Vücudumuzun dengesi bozulduğunda, kilo alıyoruz, çeşit çeşit irili ufaklı hastalığı yaşayabiliyoruz, kilo kaybediyoruz, çöküyoruz, yaşam kalitemizi kaybediyoruz ve daha pek çok negatif ve can sıkıcı acı.

   Bir ülke dengesini kaybettiğinde gitgide o ülkede yaşamın, eğitimin, insanların kalitesi düşerken, mutsuzluk, umutsuzluk, güven eksikliği yavaş yavaş vatadaşlarını sarıyor.

   Doğanın dengesi bozulduğunda, temiz suyumuz kirleniyor, havamız kirleniyor ki bu ikisi bizim için hayati önemi olan şeyler. Ve yavaş yavaş tüm canlıların, yaşamın üzerini kara kara bulutlar kaplıyor. Yazlar geç başlarken, kışlar erken geliveriyor misal, dört mevsimlik vatanda baharlara hasret kalıyoruz.

   Bir ilişkinin dengesi bozulduğunda, o iki kişiden de hayır gelmiyor artık. Güven, sevgi, saygı, toprak kayması gibi yavaş yavaş kayıp gidiyor dik yamaçlardan.

   Çocuk yetiştirmenin de bir dengesi var. Orası yaşamın başlangıcı. Dünya üzerinde yaşayan, düşünebilen ve hükmeden canlı olan insanın başlangıcı olan çocukluğun dengesini bozduğumuzda, dengesiz insanlar büyüyor ve farkına bile varmadan ilişkilerin, doğanın, yaşadıkları ülkenin, vücutlarının ve daha aklıma gelmeyen her şeyin dengesini bozuyor ve gitgide bozuluyoruz, kaybediyoruz, biz biz olmaktan, insan olmaktan çıkıyoruz. 

   Hayatta bildiğim en derin ve en doğru gerçeklik bu benim için, denge ... Uzun yıllardır onu bir lades iddiası gibi aklımda tutuyor ve düşünmek için bulduğum her fırsatta üzerine düşünüyorum.

   Yazmaya başlamak bu güne kısmet oldu. ''İçimdeki yangınlar'' adlı filmi izlediğim bu gece yazmaya, artık kelimelere dökmeye karar verdim.

   Ne çarpıcı, ne etkileyici film o öyle ... Konusu savaş ve savaşın yaşamın dengesini nasıl bozduğu! Of, ne film ama, mutlaka izlenmeli!

 

 

   Zeynep

    

 

Yorumlar

Yorum Gönder E-Posta bilgisi gizli kalacaktır.